انار

سلام . توی این چند روز عید حسابی ساعت خواب و بیداریم به هم ریخته . البته امروز روز اولیه که سعی کردم دوباره به روال قبلی برگردم . خب الحمدلله عید بسیار پربرکتی بود و تونستم یه عالمه عیدی جمع کنم  . خب توی این روزها دو تا فیلم دیدم که یکی از اونها واقعا برام لحظات بی نظیری رو آفرید . فیلم داوینچی کد که قبلا هم رمانشو خونده بودم و هم بازی پلی استیشنشو بازی کرده بودم . خودتون حساب کنید موقع دیدن فیلمش چه حس خوبی داشتم فیلم دیگه ای که دیدم در مورد خشایار شاه ایران بود که هالیوود ساخته و فیلم عظیمیه . البته واضحه که هالیوود در پس این فیلم حسابی اهداف صاحباشو تبلیغ کرده که همون صهیونیستا باشن . دلم میسوزه که خودمون نمیتونیم  با اینهمه شکوه و جلال که تاریخمون داره یه فیلم درخورش بسازیم و به دنیا بگیم ما این بودیم . یه فیلمی که مردم دنیا رغبت کنن ببینن . چیزی که بشه با فیلم های هالیوود مقایسش کرد . با اینهمه ادعایی که توی صنعت سینما داریم گمون نکنم تا صد سال دیگه از عهده این کار بربیاییم . بودجه نداریم ؟؟؟ گمون میکنم خوبشم داریم . امکانات نداریم؟؟؟ داریم ولی بلد نیستیم استفاده کنیم ازش . هند با  بالیوودش فرسنگها جلوتر از ما حرکت میکنه . و ما همچنان فقط لاف میزنیم . راستی لاف گفتم یاد تیم ملی افتادم و بازی وحشتناکی که در مقابل چشم صد هزار نفر با عربستان داشت . نمیدونم دقت کردید یا نه وقتی گلو خوردیم همه صد هزار نفر یه دفعه ساکت شدن . بابا اگه اومدی حمایت کنی الان وقتشه . بعد شروع کردن فحش دادن . واقعا متاسفم برای خودمون . ملت عجیبی هستیم . اوکی . گمونم گلایه بسه . تا بعد