افسردگی خفیف
سلام . امروز یه کسی رو دیدم که شاید یه جورایی یکی از آرزوهایی که داشتم بود . اون صاحب یه آتلیه فیلم و عکس بود . نمونه کارهاشو با خودش آورده بود . خیلی خوش تیپ و با اعتماد به نفس زیاد یه گوشه ایستاده بود و به بچه ها خیره شده بود که برای دیدن نمونه کارها دور تا دور میز ایستاده بودند.
من خودم خیلی وقته که به میکس و مونتاژ علاقه دارم .خیلی کارا هم تو همین زمینه انجام دادم . اون شخص میتونست خود من باشه . کسی که به یه موقعیت تثبیت شده رسیده و سر و وضعش نشون میده درآمد خوبی هم داره . اما خدا خودش میدونه چرا از این کار گذشتم.
علت اون برمیگرده به اینکه خب شاید مردم از یه آتلیه صرفا عکس استقبال زیادی نکنن . شاید کار خوبی ارائه بشه و شاید دو سه تا مشتری راضی باشن اما به عروسها فکر کنید که مشتری اصلی یه آتلیه میتونن باشن و خب اونها علاوه بر عکس فیلم و میکس و مونتاژ هم میخوان.و دقیقا مشکل من همینجاست!
مشکل اینجاست که فیلم ها باید با موسقی تدوین بشه . کاری که واقعا بهش علاقه دارم و تا حدودی هم واردم بهش . اما نمیتونم و نمیخوام بار گناه کسان دیگه رو به دوشم بکشم . شما گمون کنین فیلم عروس تا سالها تو خانواده میمونه و بارها و بارها دیده میشه و موسقی که میگن حرومه همراه با رقص و غیره در اون وجود داره هر بار که کسی اونو ببینه خب تدوین گر اون من بودم و حتما یه آتیشی از اون به روح من هم خواهد اومد!البته اگه مرده باشم و اگه زنده باشم که به حسابم گذاشته خواهد شد.
من خودم همه جور موسقی گوش میدم و اصلا آدم خشکی نیستم ولی خب احتیاط شرط عقله و گمونم میکنم به نفع آخرت خودم از خیر این کار گذشتم.
من خودم یه مدتی سه تار میزدم یه استادی داشتیم که یه بار باهاش مشورت کردم در مورد موسقی و اون گفت موسقی مثل این میمونه که بری روی پلی که میدونی هیچ اعتباری بهش نیست و احتمال خراب شدنش خیلی زیاده . اگه دوست داری برو اما سقوط در این ورطه اصلا دور از نظر نیست.
خب با توجه به همه اینا من شرط عقل رو لحاظ کردم و از خیرش گذشتم .
بله اون آدم یه جورایی آرزوهای به دست نیامده من بود . شاید بعد از دیدنش یه جورایی دچار افسردگی شدم و تو خودم رفتم . ولی خدای منم بزرگه . میدونم که یکی از همین روزا یه راه خوب پیش پای من میذاره .
شغل فعلیم اگه توش پیشرفتی میداشت خیلی خوب بود . اما دوسال در جا زدن هر کسی رو خسته میکنه . بخصوص که میبینی از خیلی ها استعداد بیشتری داری ولی بازم همون پایین موندی.
خدایا خودت کمکم کن.
. فقط اونچه که دستگیرم شد اینکه مناظره بسیار مسالمت آمیز بود و دو طرف در خیلی موارد با هم موافق بودند . شاید مجری خیلی خوبی واسه این برنامه انتخاب نشده بود . من واسه همچین برنامه ای عادل فردوسی پور رو پیشنهاد میکنم
۰۰۰
. مشخصا اون قسمتی که پیرز زن زمین گیر از کارایی که براش کرده بودن صحبت کرد . و سفر های استانیش مخصوصا به دهات دور افتاده . اگه یادتون باشه اون اول که میخواست بره ستاد انتخابات ثبت نام بکنه شعر دولت یار رو خوند که خب معلومه این قسمتو تابلو واسه فیلم تبلیغاتیش خوند و بنظرم از نقص فیلمش بود
. در کل فیلم بدی نبود . فیلم میر حسین موسوی هم بنظرم به فیلم های خاتمی شبیه بود . از این نظر که خاتمی هم سوار اتوبوس میشد!اگه دقت کرده باشین خود خاتمی هم توی فیلم بودش 
. و در مورد سبزوار رضایی!! من یه بار مسجد سلیمان واسه مسابه رفتم . شهری که روی نفت خوابیده . مردمش به ما میگفتن ایران با نفت ما داره میچرخه و خودمون وضعمون اینه . میشه گفت که شهر متوسطی بود . جاهای درب و داغون زیاد داشت . خب محسن رضایی مال همچین شهریه . دقت کردید به فیلمهای قدیمی که گشته بود از زیر سنگ پیدا کرده بود!خب حدود بیست دقیقه از فیلم به گذشته اختصاص داده شده بود . شاید اگر محسن رضایی توی جنگ شهید شده بود الان مثل همت یه اسطوره شده بود . وقتی فیلم و عکس رضایی رو بارها با فرماندهان جنگ نشون داد (که بجز همت اسم بقیه رو نمیدونسم) به این فکر میکردم که اگه همت الان زنده بود میتونست اسطوره باقی بمونه؟ حالا امشب فیلم کروبی دیدن داره . ببنیم حاج آقا چی ساختن
خب اینم نتیجش:خب ظاهرا اولین وبلاگو تیم برنرزلی (کسی که وب رو اختراع کرد) ایجاد کرده ظاهرا تا قبل از سال ۱۹۹۹ اقبال چندانی نمیشه ولی بعد چندین سرویس رایگان راه اندازی میشه مثل
مثلا در مورد ادبیات و غیره. و مشهورترین وبلاگای فارسی هم بعد از بلاگفای عزیزمون میشه گفتن پرشین بلاگ میهن بلاگ بلاگفارس
