ما به دنیا اومدیم

بچه گی رو گذروندیم

رفتیم مدرسه

درسمونو خوندیم

دانشگاهمونو قبول شدیم

یه کار خوب پیدا کردیم

یه زندگی تشکیل دادیم

همه چی خوب بود

مام راضی بودیم

هیچ چی کم نبود

احساس کمبود نداشتیم

همه چی خداروشکر سر جای خودش بود

.

آخه بی معرفتی تا کی؟

آخه بی خبری تا کی؟

چجوری رومون میشه بگیم اللهم عجل لولیک الفرج؟

وقتی انگار اصلا جاش توی زندگیمون خالی نیست؟

چه جایی توی زندگی ما داره؟

کمبودشو چند بار حس کردیم؟

کسی که از پدر و مادر برای ما مهربون تره

هر لحظه واقف به ماست

هر لحظه دعامون میکنه

دیگه ته معرفت ما چند وقت یکبار یه دعای فرجه

که اونم مثل طوطی سخن گو فقط تکرار میکنیم

بس نشد عمری که توی خواب گذشت؟

بیدار شیم

خدایا خودت کمکمون کن

دستمونو بگیر

سرورمون و آقامون و امام بر حق و حی ما تنهاست

خدایا خودت کمکمون کن